Ook in 2008 heeft Nemesis deelgenomen aan het Eenakterfestival in Rotterdam. Dit wordt ieder jaar georganiseerd door de RVA.

Het festival heeft als thema "het Koningshuis" (oftewel: Het KoninkLijk huis") en vond plaats van 13 t/m 16 en 20 t/m 23 november 2008 in theater 't Kapelletje.

Nemesis heeft de eenakter "Goedemorgen, schat!" van de schrijver Edwin Woons gespeeld. Regie is in handen van Paula van Leijden, de spelers zijn Patrick Bots en Ester van Tol.

"Een man wordt wakker en weet niet waar hij is. Ook de vrouw die met een ontbijtje binnenkomt, kent hij niet. Zal dit goed aflopen??"

Nemesis heeft gespeeld op zondagavond 16 november (vanaf 20.00 uur) en op zondagmiddag 23 november (vanaf 14.00 uur)

Klik hier voor de foto's van de voorstelling!

Hieronder fragmenten uit het juryrapport:

Gerda Roest:
Paula van Leijden regisseert dit prima speelstuk voor een man en een vrouw.Een vrouw, Ester van Tol, komt binnen met een ontbijtje voor haar man, Patrick Bots, die nog ligt te slapen. Er ontspint zich een nieuwsgierig makend spel. De man herinnert zich niets, de vrouw houdt vol dat hij haar man is, dat ze samen kinderen hebben. Vaardige, goedbekkende dialogen waar de spelers wel raad mee weten. Patrick blijkt zelfs een prima Prins Bernhard-imitatie in huis te hebben – de enige verwijzing naar het thema van het festival. Deze acteurs zijn aan elkaar gewaagd, en na een poosje zitten ze steeds beter in hun spel van vragen en antwoorden. Je wordt nieuwsgierig naar de ontknoping. Die komt als het stuk zich richting grand guignol ontwikkelt, met maar liefst drie afgehakte vrouwenhoofden in glazen potten in het kastje. Dan heeft Ester haar mooiste moment, als ze vertelt hoe ze vroeger gepest werd op school, Patrick de enige was die voor haar opkwam en zo het object van haar ’fatal attraction’ werd. Of toch niet? Aan het eind blijkt alles een spel van een daarop ingesteld echtpaar. Ik vond de mise en scène wat statisch, wat te weinig rust in de dialogen. Of waren dat de zenuwen? De rust was er wel bij de wurging en die modulatie, versnellen,
vertragen, maakt dat wij – het publiek – beter kunnen luisteren.. Grappig detail: bij het applaus doken de spelers terug in bed.

Mart-Jan Zegers: Dit soort spannend onthullingsdrama vereist niet alleen een geloofwaardige ontknoping, maar ook een vernuftig spel met waarheid, leugen en misleiding van de personages, kortom spel met een constante subtekst die bij mij als toeschouwer waarschijnlijke opties open laat over welk spel er eigenlijk gespeeld wordt. De spelers bereikten de vereiste hoge graad van acteren helaas niet. De man bleef spelen ‘ik weet van niks’ en de vrouw bleef spelen ‘Ik weet ook niet meer dan jij’. Kortom, het was jammer dat de suggestieve plot geen neerslag vond in suggestief spel, waarin de dubbele bodems voelbaar moeten worden.
Maar ik geef het je te doen, het is verrekte moeilijk, waar zelfs de besten hun
tanden aan stuk kunnen bijten. Daarom lof voor de moed en energie van spelers om deze zeer moeilijke klus te klaren.

Ton Vorstenbosch: Goedemorgen, schat, van Nemesis, was geregeld heel amusant.. Aan overtuigend spel door Ester van Tol en Patrick Bots ontbrak het niet.

Theater 't Kapelletje